Terra prohibita

Terra Prohibita to solidna porcja sci-fi, która przede wszystkim wygrywa jednym: swoim światem.

Mamy tu alternatywną Anglię dotkniętą biologicznym skażeniem. Roślinność wymknęła się spod kontroli w szybkim tempie przejmując całe obszary, zmieniając krajobraz i wypierając znaną cywilizację. Strefa zero, odcięta jak współczesny Chernobyl, czyli tytułowa Terra Prohibita, budzi jednocześnie fascynację i niepokój.

Na tym tle dostajemy klasyczną fabułę: rezolutna pani detektyw rusza tropem zaginionej osoby. Śledztwo szybko prowadzi ją do strefy zakazanej, gdzie historia nabiera tempa i dochodzą nowi bohaterowie. Pojawiają się też motywy eksperymentów, rządowych tajemnic i spisków, czyli wszystko to, co w dobrym SF smakuje najlepiej.

Problem w tym, że scenariusz nie zawsze trzyma poziom świata, który opisuje. Fabularnie pojawiają się dziury, narracja momentami się rozjeżdża, a dialogi potrafią brzmieć dość nienaturalnie albo po prostu dziwnie. To wszystko sprawia, że historia bywa nierówna i czasem trudno w pełni delektować się tym komiksem.

Ale paradoksalnie nie przeszkadza to aż tak bardzo, jak mogłoby się wydawać. Bo cały czas jest co oglądać. Ilustracje to naprawdę mocny punkt komiksu: dziwaczne, obce rośliny, skomplikowane architektonicznie miasta (zarówno te na powierzchni, jak i unoszące się w powietrzu), nietypowe maszyny i ogólna estetyka robią świetne wrażenie.

Finalnie zostaje niestety pewien niedosyt, mimo że całość sprawia wrażenie zamkniętej historii, zakończenie jest wyraźnie zbyt otwarte. Aż prosi się o kontynuację, bo ten świat ma potencjał, żeby opowiedzieć jeszcze naprawdę dużo ciekawych rzeczy.

Komiks ten i setki innych zobaczysz na moim Instagramie: Lukkegeek