Batman/Superman: World’s Finest #06: Niemożliwe

Mateusz Czechowicz: Po czwartym tomie serii BATMAN/SUPERMAN: WORLD'S FINEST Waid musiał trochę wymyślić serię na nowo. Na szczęście nie kombinował zbytnio, tylko został przy sprawdzonej formule, ale już bez powiązań wynikających z konieczności prequelowania KINGDOM COME. Właśnie takim przewidywalnym, ale przezabawnym tomem jest NIEMOŻLIWE. Przy okazji będący chyba najbardziej samodzielną częścią tego już dość długiego runu, z tych, które ukazały się w Polsce.

Po kiepsko złożonym tomie nr 5, NIEMOŻLIWE znowu dostarcza nam fajną, lekką i spójną opowieść. Nie mamy skakania to tu, to tam, bo wydawca musi zebrać pojedyńcze one-shoty w jednym, pomijalnym tomie. Zamiast tego dostajemy czterozeszytowy story arc, w którym to nasi tytułowi bohaterowie muszą współpracować z Mxyzptlkem i Bat-Mitem, by pokonać istotę z szóstego wymiaru - Doom-Mite’a. W to dość szybko wpisują się złoczyńcy świata DC, razem z odpowiadającymi im Impami, wywołując totalny chaos. Tak prezentuje się z grubsza zarys tej historii, w której nie znajdziemy wiele więcej. Nie ma tu nawet części tego emocjonalnego zaczepienia, które mieliśmy przy okazji historii Davida/Magoga. Zamiast tego mamy więcej zabawy, odjechanych elementów i smaczków dla fanów postaci Jimmy'ego Olsena.

Mimo, że się świetnie bawiłem podczas lektury powyższej historii, to najlepszą częścią tego tomu jest ostatni, samodzielny zeszyt, który jest śledztwem na Themyscirze. Możemy zobaczyć jak cementuje się przyjaźń naszych bohaterów z Dianą, Waid fajnie uwypukla różnice w charakterach poszczególnych postaci. Ten jeden zeszyt w sposób prosty, ale przekonujący pokazuje jak dobry śledczym jest Bruce, pewność siebie Amazonek czy w mniejszym stopniu podejście do życia Clarka. Dobrym pomysłem było też dokooptowanie do tego młodego Dicka, którego nastoletnimi oczami możemy odkrywać na nowo tak dobrze nam dziś znaną wyspę.

Za największą zaletę tego tomu muszę uznać jego samodzielność. Gdyby nie numerek na grzbiecie mógłby zupełnie serio przejść jako miniseria. Jak poprzednie w mniejszym lub większym stopniu były z czymś powiązane, albo coś zapowiadały, tak ten stoi zupełnie na własnych nogach. Naprawdę fajnie czytało się tę historię, nie musząc wracać myślami do poprzednich tomów serii, ani nie otrzymując zapowiedzi kolejnych wydarzeń. NIEMOŻLIWE spokojnie można potraktować jako pojedynczą przygodę z tytułem. Albo za punkt wejścia w serię, by sobie sprawdzić czy humor i styl pisania nam pasują. I jeżeli tak, to wtedy można już spokojnie sprawdzić poprzednie albumy.