Pogańskie żądze

Pogańskie Żądze czyli erotyczne ujęcie mitów celtyckich, słowiańskich i germańskich.

Pięć opowieści, pięciu rysowników i rysowniczek bazujących na scenariuszach dwóch scenarzystów. A okładkę stworzył sam maestro polskiej ilustracji czyli Przemysław „Trust” Truściński.

I tą publikację widzę tak, że jeżeli cenicie dobre rysunkowe, podobnie jak ja, a wszechobecna erotyka niestanowi problemu - to już dobry powód ażeby przyjrzeć się Pogańskim Żądzom.

Z racji tego, że są to krótkie formy - fabuła nie ma zbytnio płaszczyzny by wybrzmieć i zaangażować w pełni, są to więc bardziej opowiastki aniżeli opowieści, w których puenta przychodzi szybko. Każda jednak skupia się na wątku doznań cielesnych, które są tutaj swego rodzaju przyczynkiem, czy to do złego czy dobrego.

WAŻNE: Rysunki w Brisingamen autorstwa Anny Heleny Szymborskiej to absolutny sztos totalny. W krótkiej pieśni o Freyi, klejoncie i Svartalfach, autorka czyni z prostego scenariusza kawał dobrego komiksu. Aż się patrzeć chce.

Podoba mi się również Miód Skaldów - tutaj fabularnie jest już na tyle wkręcająco, że aż szkoda, że tylko 16 stron. Gęsta KRECHA Marcina Golinowskiego to również konkretnme komiksowe mięcho. Lubię max.

Na końcu dostajemy mini galerię prac polskich rysowników i finalnie, mimo poczucia obcowania z konkretną erotyką, bawiłem się przednio. Klimat robi swoje, jest na czym przystanąć okiem a fabularnie chociaż mało angażujące - na tyle nieźle, ażeby z przyjemnością przeczytać wszystkie pięć i się nie nudzić ani chwili.

Na TAK jestem w zupełności, bez najmniejszej wątpliwości, co do - tego albumu - fajności.

Więcej na IG: @znakiem_tego