Marvel Must-Have #20: Hulk: Tumult Fugit

Recenzja bez spoilerów 👇

To była niesamowicie satysfakcjonująca lektura. Ta opowieść dała mi jasno do zrozumienia, że scenarzyści Marvela jeszcze niejednym zeszytem mogą mnie zaskoczyć. Pokazuje to, że nie są to tylko czysto fantastyczne historyjki o biciu potworów. W tym tomie mamy do czynienia z poważnymi pojęciami z prawdziwego świata, takimi jak choroba dwubiegunowa oraz metempsychoza (wędrówka dusz).

Moje odczucia od fana Marvela — plusy i minusy: 🧐
✅ Scenariusz i fabuła: Z mojego punktu widzenia tutaj wszystko grało idealnie! Nie znalazłem żadnych dziwnych czy niedopracowanych wątków logicznych, jakie zdarzały się przy poprzednich tomach. Pierwsze pięć zeszytów to fantastyczna, mroczna opowieść, w której scenarzysta w niesamowity sposób przeplata teraźniejszość z przeszłością Bannera. Z kolei ostatni zeszyt, zatytułowany „Droga Tricia...”, to bardziej luźna, ale jeszcze mocniej mroczna historia z genialnie przedstawionym klimatem. Całość czytało się bardzo szybko i przyjemnie.
✅❌ Ilustracje: Warstwa wizualna w pełni współgrała ze scenariuszem. Bardzo podobały mi się rysunki Lee Weeksa (zeszyty #77–81) i specyficzny styl Jae Lee w finale. Muszę jednak uczciwie dodać jeden mały minus – w finałowym zeszycie #82 samo wykonanie postaci Hulka przez Jae Lee nie do końca mi pasowało.

🫡 Werdykt — czy ten tom zasługuje na miano „Must-Have”? Po dłuższym zastanowieniu: TAK 😉 Nie jest to może lektura absolutnie obowiązkowa dla każdego od zaraz, ale dostajemy tu sporo potężnych smaczków. Oprócz analizy przeszłości i choroby Bannera, na koniec pojawia się tajemniczy wątek wojskowy, który zalicza się do niezwykle istotnych opowieści sprzed oficjalnej genezy Hulka. Warto mieć to na półce!

⭐ Moja ocena: 8,5/10 (Tom trafia do moich ulubionych, ale nie najlepszych wydań z kategorii „mroczne”!)