Chłopaki #03: Balsam dla duszy

„Chłopaki” od początku przyciągały czytelników brutalnością i bezkompromisową satyrą na świat superbohaterów, ale trzeci tom serii pokazuje, że pod warstwą skandalu kryje się znacznie bardziej przemyślana historia.

„Chłopaki” od początku byli czymś więcej niż tylko brutalną parodią opowieści o superbohaterach. Garth Ennis i Darick Robertson stworzyli historię, która pod maską skandalu i czarnego humoru skrywa dość gorzką opowieść o władzy, korporacjach i ludzkich słabościach, a trzeci tom, czyli „Balsam dla duszy” jest momentem szczególnym. Po dwóch pierwszych częściach, które stawiały przede wszystkim na energię, prowokację i widowiskową akcję, tym razem bowiem mamy wyraźnie wolniejsze tempo. Zamiast kolejnej serii spektakularnych starć dostajemy historię, która zaczyna porządkować świat przedstawiony i sprawia, że bohaterowie przestają być jedynie narzędziami satyry.

Fabuła ponownie koncentruje się na tytułowej grupie kontrolującej superbohaterów, oddziale CIA dowodzonym przez Billy’ego Rzeźnika. Tym razem jednak wydarzenia nie skupiają się wyłącznie na kolejnych misjach przeciwko skorumpowanym herosom. Narracja rozgałęzia się bowiem na kilka wątków, które powoli odsłaniają historię świata rządzonego przez korporację produkującą bohaterów. Przede wszystkim dowiadujemy się więcej o przeszłości potężnej firmy Aero-American oraz o tym, jakie były prawdziwe cele stojące za tworzeniem superludzi. Na pierwszy plan wysuwa się również geneza jednej z najważniejszych postaci tego uniwersum, Ojczyznosława, a także jego skomplikowany konflikt z Rzeźnikiem. Dzięki temu czytelnik zaczynamy czym tak naprawdę jest słynna Siódemka i jakie interesy stoją za jej istnieniem. W tle rozwija się także bardziej osobisty wątek: relacja Hughiego i Gwiezdnej, która z każdą stroną staje się coraz ważniejszym emocjonalnym elementem historii.

Największą różnicę względem poprzedniego tomu widać w tonie opowieści. Tam, gdzie druga część serii skupiała się na niemal nieprzerwanej akcji, często szalonej i efektownej, ale nie zawsze zakorzenionej emocjonalnie, „Balsam dla duszy” wyraźnie zwalnia. Ennis świadomie rezygnuje z nieustannego bombardowania czytelnika kolejnymi skandalicznymi scenami. Zamiast tego buduje fundament pod dalszą historię. Pozwala bohaterom wybrzmieć, daje im więcej przestrzeni na ujawnienie motywacji. Efekt jest zaskakująco skuteczny a postacie, które wcześniej funkcjonowały głównie jako elementy satyrycznej układanki, zaczynają nabierać prawdziwego ciężaru.

Szczególnie dobrze widać to w wątku Hughiego i Gwiezdnej. Ich relacja nie jest już tylko kontrapunktem dla cynicznego świata serii, lecz jednym z jego emocjonalnych filarów. Dzięki temu czytelnik zaczyna patrzeć na wydarzenia z większym zaangażowaniem. Stawka przestaje być wyłącznie ideologiczna czy polityczna, a staje się również osobista.

Jednocześnie trzeci tom robi coś jeszcze ważniejszego: porządkuje informacje, które wcześniej pojawiały się w strzępach. Ennis zbiera elementy rozsiane w poprzednich częściach i układa je w bardziej spójną całość. To właśnie tutaj zaczyna być wyraźnie widać, że autor ma plan na znacznie większą historię, a seria przestaje wyglądać jak ciąg prowokacyjnych epizodów, tylko zaczyna przypominać przemyślaną opowieść o świecie kontrolowanym przez korporacje i propagandę.

Już tylko dlatego „Balsam dla duszy” okazuje się tomem nie tyle przydatnym, co wręcz niezbędnym. To właśnie tutaj bohaterowie zostają umiejscowieni na emocjonalnej trajektorii prowadzącej do przyszłych kulminacji. Konflikt między Rzeźnikiem a Ojczyznosławem zyskuje głębię, motywacje postaci zaczynają się klarować, a uniwersum „Chłopaków” nabiera struktury. W rezultacie trzeci tom serii działa trochę jak spokojniejszy oddech przed nadchodzącą burzą - moment, w którym historia przestaje polegać wyłącznie na wartości szokowej i zaczyna w pełni wykorzystywać potencjał swojego świata. Dzięki temu trzeci tom nie tylko udanie rozwija serię, ale też udowadnia, że pod brutalną satyrą Ennisa kryje się znacznie bardziej przemyślana i rozbudowana opowieść, niż mogło się wydawać na początku.