100 naboi, tom 01

20 lat. Właśnie tyle minęło od mojego ostatniego kontaktu z serią „100 naboi”. Pamiętam, jak bardzo zachwycałem się wówczas wydaniem, którym uraczyło nas wydawnictwo Mandragora. Niestety nie udało się wtedy dowieźć serii nawet do połowy. Teraz jest moje drugie podejście. I mówiąc (pisząc?) szczerze, towarzyszy mi ekscytacja, ale też duża obawa, czy tak wysoką jakość autorzy dowiozą do samego końca. Oby.
„100 naboi” już od pierwszych kadrów zaskakuje i niesamowicie wciąga. Demoniczny agent Graves oraz jego walizka z pistoletem i 100 nabojami to pomysł, który rozwala system i powoduje, że czytelnik już na samym wstępie jest pewien, że chce wiedzieć jak potoczy się ta historia. Główny wątek fabularny, wokół którego zbudowano całą misternie utkaną intrygę, jest iście szatański i nie pozwala na uczucie obojętności wobec ukazanych wydarzeń. Tu się dzieje dużo, szybko, ale też bardzo angażująco. I co najważniejsze, jest niezwykle ciekawie.
Przewrotnie stwierdzę, że urzekła mnie wizja autorów. Świat, który nam pokazują to świat okrutny, który przyjmujemy bez znieczulenia. Jest on jednak na swój sposób kolorowy i w jakiś pokrętny sposób atrakcyjny. Ale ta barwa, ten koloryt, są na szczęście intensywnie przybrudzone, wręcz unurzane w brudzie światka przestępczego, dzięki czemu nie tracimy zdrowego podejścia do zaoferowanej wizji. Co bardzo ważne, forma graficzna idealnie wpasowuje się w historię, którą poznajemy.
Pisząc o tej serii obowiązkowo trzeba wspomnieć o szalonej galerii charakterów stworzonej przez B.Azzarello. Tutaj każdy bohater jest interesujący na swój pokręcony sposób, a interakcje między postaciami są elektryzujące. Dzięki temu pochłaniamy kolejne strony ciągle chcąc więcej i więcej, stajemy się obserwatorami bezczelnie oczekującymi kolejnych atrakcji i zaskoczeń. Czy można tak długo?
Po pierwszym tomie zbiorczym jestem przekonany, że seria ociera się o arcydzieło sztuki komiksowej i bezwarunkowo trzeba ją przeczytać. A widząc ile jeszcze przede mną materiału do przeczytania, niecierpliwie przebieram nóżkami i zabieram się za tom drugi. Będzie się działo!