Ghost in the Shell #03: 1.5: Human-Error Processor

To nie jest zwykła kontynuacja. Sama numeracja albumu wskazuje, że jest nietypowo. Ale mimo tego uważam ten album za bardzo wartościowy, szczególnie dla czytelników szukających historii sensacyjnych, ukazujących zwykły dzień funkcjonowania Sekcji 9. Wiecie jak to jest, kolejny dzień w biurze.
Od razu trzeba zaznaczyć, że dla fanów Motoko Kusanagi ten album może stanowić pewne rozczarowanie. Pani Major jest tu jak na lekarstwo. Jej występ jest bardzo epizodyczny i ma raczej podkreślić jej aktualny status. Autor pokazuje, że po wydarzeniach z pierwszego albumu, Kusanagi nie zajmuje się już „zwykłymi” sprawami. Ale nie myślcie sobie, że ten zwykły, szary dzień w Sekcji 9 nie jest interesujący. Nic bardziej mylnego. Właśnie ta mozolna robota w terenie to niezwykle ciekawy temat, dzięki któremu zyskujemy inny, równie atrakcyjny punkt widzenia na działalność jednostki. Mnie na przykład zafascynował sposób, w jaki Aramaki dowodzi całym tym nadzwyczaj oryginalnym towarzystwem. Zresztą interakcje pomiędzy poszczególnymi członkami oddziału to kolejna duża zaleta tego albumu.
Cztery historie, jakie są zaprezentowane w tym albumie, to dochodzenia w sprawach kryminalnych, ocierających się niekiedy o wielką politykę, w których cyberpunkowe aspekty grają bardzo ważną rolę. Nie ma wątpliwości, że cyberpunk podany jest tu w bardzo atrakcyjnej formie i to nie tylko wizualnej. Cała filozofia, wokół której kręci się pomysł na ten świat jest nie do przecenienia. Udało się autorowi zbudować świat, który daje poczucie realizmu, a przy tym czaruje widza fantastyczną wizją. Tak się właśnie buduje kanon, którego wpływu na późniejsze dzieła nie można odmówić.
Jeśli jest jeszcze wśród Was ktoś, kto nie miał do czynienia z dziełem Masamune Shirow, to bezdyskusyjnie musi to nadrobić. Zacznijcie oczywiście od 1 tomu, ale nie zapomnijcie o tomie 1.5, bo stanowi on bardzo solidne rozbudowanie tej serii, tworząc wizję świata przyszłości pełniejszą, bardziej namacalną, ale też bardziej atrakcyjną. A mnie nie pozostaje nic innego, jak podejść do tomu 2, od którego w przeszłości bardzo solidnie się odbiłem.