Kapitan Tsubasa, tom 02

Kapitan Tsubasa Tom 2
Kapitan Jastrząb to moje dzieciństwo. Gdy w latach 90 na Polonii 1 leciał nowy odcinek, na podwórkach od razu robiło się pusto. Teraz, po tylu latach, kiedy w końcu zabrałem się za mangę, doskonale rozumiem, skąd wziął się fenomen tej serii.

Dostajemy świetnie i lekko napisaną, prostą historię o realizacji swoich marzeń. Do tego rewelacyjnie nakreślone charaktery postaci i ten niesamowicie przyjemny feeling podczas czytania. Przez większość czasu historia ma bardzo optymistyczny wydźwięk, który zwyczajnie poprawia człowiekowi humor. I właśnie to jest tutaj piękne.

Tak, wiem 3/4 mangi to mecze. Ale zobaczcie tylko, ile emocji potrafi być upchniętych w każdym z nich! Są zwroty akcji, dramatyczne momenty, niesamowite zagrania i oczywiście kibicowanie Tsubasie, żeby w końcu wygrał mistrzostwa i spełnił swoje marzenie o wyjeździe na trening do Brazylii.

Pojawia się też jego odwieczny rywal Kojiro. I fajne jest to, że nie dostajemy tutaj typowego złola. On po prostu ma zupełnie inne motywacje i inaczej patrzy na piłkę oraz swoje życie.

Ale dla mnie najważniejsze jest coś jeszcze. Po ciężkim dniu pracy mogę klepnąć sobie na kanapę, odpalić Tsubasę i po prostu dobrze się bawić. I praktycznie za każdym razem, kiedy odkładałem ten tom na półkę, miałem od razu lepszy humor.

Pozytywny vibe bije tutaj z każdej strony. Do tego dochodzą mega efektowne i spektakularne ilustracje, które po prostu cieszą oko. Świetna pozycja.