Black Science #03: Niejednoznaczność wzorca

Po przeczytaniu trzeciego tomu, zatytułowanego „Niejednoznaczność wzorca”, jedno wiem na pewno. Będę z niecierpliwością oczekiwał kontynuacji, bo seria trzyma bardzo wysoki poziom i jestem w cholerę ciekawy, jak potoczą się losy bohaterów. Ileż tu jest nierozwikłanych kwestii, nasuwających pytania z setkami potencjalnych odpowiedzi. Ileż tu jest możliwości poprowadzenia wątków poszczególnych postaci. Konwencja komiksu pozwala na tak wiele rozwiązań, że nie mogę się doczekać momentu, w którym autor odkryje swoje kolejne pomysły.
Od samego początku tej historii tempo akcji ani na chwilę nie spada i ten szaleńczy pęd ma swój urok. Ta gonitwa i ciągły pośpiech nakręcają fabułę, budując specyficzną atmosferę, która staje się dosłownie strzałem adrenaliny dla czytelnika. Mimo tego, że akcja gna do przodu, Remender bardzo zgrabnie wrzuca krótkie przerywniki z przeszłości bohaterów, poszerzające perspektywę i uświadamiające czytelnikowi, jak wiele ma jeszcze do zaproponowania. Dla mnie największą siłę tego komiksu stanowią właśnie ludzie i ich historie. Uwierzcie mi, są tu postacie, których się po prostu nie lubi, innym za to bardzo kibicujemy, ale te sympatie i antypatie nie mają znaczenia, bo każdy charakter ma coś do zaoferowania. I właśnie ten bardzo zróżnicowany i niezwykle fascynujący portret ludzkich kreacji stanowi główną siłę przyciągającą mnie do „Black Science”.
Na całe szczęście artyści odpowiadający za urzeczywistnienie wizji scenarzysty z poprzednich albumów nadal cudownie kreują Metawszechświat „made in Remender”. Kolory, projekty, kadrowanie – wszystko idealnie zgadza się tu ze sobą, tworząc niezapomniany wizualny fresk.
Przyznam szczerze, że już nie mogę doczekać się kontynuacji historii Granta McKay`a. Decyzja by wydawnictwo Taurus Media dokończyło wydawanie tego cyklu, była strzałem w dziesiątkę i chyba nie jestem w tym osądzie osamotniony. Dla mnie póki co jest to rewelacyjna opowieść, stanowiąca kolejne potwierdzenie siły komiksowego medium. Życzyłbym sobie więcej takich serii, udowadniających jak dobrze można pisać komiksową fantastykę.