Małpi król #01: Zamieszanie w Niebiańskim Pałacu

Egmont z tym co cyklicznie wydaje, mógłby już w zasadzie osiąść na laurach. A jednak wciąż potrafi zaskoczyć i rzucić na rynek komiks, o którym wcześniej raczej nikt nie słyszał. A to już ryzykowne zagranie - bo czy ów tytuł się przyjmie, czy zdobędzie popularność, tego w momencie premiery nikt nie wie.

Do grona takich ryzykownych tytułów możemy zaliczyć “Małpiego króla” - choć nie do końca. Na naszym rynku był już bowiem komiks o takim samym tytule, opowiadający tę samą historię. I to autorstwa samego Milo Manary. Jak widać chińska legenda przyciąga komiksowych twórców. Czy zatem zawarty w niej przekaz może być istotny również dla współczesnego odbiorcy?

Mamy tu do czynienia z adaptacją wprost z chińskiej mitologii (źródła internetowe i opis z tylnej okładki mówią o powiesci z XVI wieku pod tytułem “Wędrówka na Zachód”), której bohaterem jest tytułowy małpi król. A dokładniej mówiąc - zrodzona z kamiennej eksplozji gadająca małpa - na tyle bystra, na tyle inteligentna by w czasie swojego żywota dokonać niezwykłych, a nawet niemożliwych rzeczy. Dostajemy mieszankę fantastyki, w której zdawałoby się zwykły bohater (no bo przecież to tylko małpa) staje w szranki z siłami nadnaturalnymi, boskimi wręcz i całkiem dobrze mu to idzie. I jest to tak opowiedziane, że nawet nie zastanawiamy się czemu musi to być małpa, a nie jak w hołubionej przez Polaków mitologii greckiej, ludzki heros. Sun Wukong - bo tak nazywa się ów bohater z chińskiej mitologii jest na tyle bezczelny, zadziorny i zaradny, że bezwiednie akceptujemy jego zwierzęcy wygląd, ale i ludzką naturę.

Fabuła w ‘Małpim królu” mknie z ogromną szybkością, nieraz parę kartek to całe dziesięciolecia różnorakich doświadczeń Wukonga, Zostaje władcą małpiego plemienia, goni za nieśmiertelnością, w końcu dokonuje tytułowego zamieszania w niebiańskim pałacu. Wszystko to podane na luzie, choć impulsywna nieustępliwość bohatera w dążeniu do celu w pewnym momencie zaczyna ciążyć. Czekamy na jakąś porażkę, czekamy na potknięcie, bo przyglądając się doświadczeniom małpiego króla, porównujemy je bezwiednie z własnym życiem, w którym z zasady jest bardziej pod górkę. A jak na razie wygląda to w fabule tak, jakby małpi król był projekcją naszych pragnień o wszechmocy, o byciu równym bogom, o życiu z samymi sukcesami. Cóż - do czasu.

Chciałoby się powiedzieć, że komiks ze scenariuszem i rysunkami Tsai Chaiko to przyjemna, sowizdrzalska lektura, bo po prostu kibicujemy bohaterowi, a on sukcesywnie realizuje swoje cele. Ale już samo nasycenie warstwy graficznej ciemnymi kolorami od początku tej historii sugeruje, że wcale może nie być łatwo, bo każdy może przecież dojść do ściany. I mimo że sceny, w których Sun Wukong ma interakcje z siłami boskimi są groteskowe, a sami boscy przedstawiciele chińskiego panteonu karykaturalni, to w końcu docieramy do tych plansz, przy których uśmiech zamiera nam na ustach i tak jak małpi król, nagle czujemy na karku oddech śmierci. Pamiętajmy jednak, że to legenda, że to baśń, że bohater może nadludzkim wysiłkiem woli bądź samym sprytem wykaraskać się z kłopotów, choć odtąd powinien być już świadom, że nie wszystko musi dziać się zgodnie z jego planem, czy też zgodnie z jego postrzeganiem świata. I to chyba najlepsza nauka płynąca z tej chińskiej opowieści.