Exclusive

Polski rysownik wygrał 2000 AD Talent Search na Thought Bubble

Data publikacji

18.11.2026 18:29

Źródło

2000 AD

Marcin Bardan zwycięzcą tegorocznej edycji konkursu 2000 AD Talent Search dla rysowników komiksowych, który organizowany jest przy angielskim Thought Bubble Comic Art Festival.

2000 AD Talent Search jest konkursem przeznaczonym dla debiutantów, w ramach którego nagrodą jest współpraca z magazynem „2000 AD”. Organizowany jest we współpracy z festiwalem Thought Bubble Comic Art Festival w ramach dwóch ścieżek – dla rysowników i dla scenarzystów.

Rysownicy mieli za zadanie zilustrowanie scenariusza komiksowego, a scenarzyści – przedstawić „dwuminutowy pitch” na szorta „Future Shock” liczącego pięć stron z twistem w finale. Poprzednie edycje konkursu 2000 AD Talent Search wygrywali m.in. Rory McConville, Laura Bailey, Tom Foster, Honor Vincent i Will Morris. W tym roku do tego grona dołączył nasz rodak, Marcin Bardan, który wygrał w kategorii rysowników, wspólnie z Samem Cunninghamem. Tegoroczny poziom był tak wysoki, że wybrano dwóch laureatów. W składzie jury znaleźli się JOCK, Alison Sampson oraz Steve Yeowell.

Though Bubble Marcin bardan
Od lewej: Jock, Marcin Bardan, Sam Cunningham, Alison Sampson i Steve Yeowell

Specjalnie dla Komiksopedii Marcin udzielił obszernego komentarza, w którym opowiada o tym, jak wygrywa się konkurs „2000 AD”:

Jak się czułeś, gdy dowiedziałeś się, że to właśnie Ty okazałeś się zwycięzcą?

Niewyobrażalną radość! Pamiętam, że prezenter (Michael Molcher) nawet skomentował moje osłupienie i wręcz dziecięcy uśmiech.

W ramach tego konkursu poszukuje się rysowników do magazynu “2000 AD”. Czy to było powodem dla którego wziąłeś w nim udział?

Tak, ten konkurs ma za zadanie wyłapać nowych twórców, dla których zwycięstwo może być startem do większej kariery. Na pewno renoma samego wydawnictwa była sporym elementem, dla którego zainteresowałem się konkursem oraz samym wyjazdem na Though Bubble.

Skąd w ogóle dowiedziałeś się o tym konkursie i co popchnęło Cię do udziału w nim?

Dowiedziałem się o nim chyba jakiś rok temu, gdy szukając ofert pracy zacząłem się zastanawiać jak w ogóle dostać się do takiego magazynu komiksowego, jak ”2000 AD”. Szybko natrafiłem na wzmiankę o corocznym konkursie. 

Na początek zwlekałem dość długo z podjęciem jakichś kroków i dopiero na dwa miesiące przed festiwalem podjąłem decyzję, aby spróbować swoich sił. Zależało mi na tym, by przy okazji pokazać swoje portfolio osobom ze światowej branży. Nie raz słyszałem od artystów, z którymi rozmawiałem, bądź nawet wydawców, że to najlepsza droga do przebicia się – właśnie ten personalny kontakt. 

Artist Talent Searches

Jak rozumiem założenia, jako rysownik dostałeś skrypt i go zilustrowałeś. Mógłbyś opowiedzieć co to był za skrypt i jak do niego podszedłeś jako rysownik? Jak wyglądał Twój artystyczny „proces” pracy nad nim?

Dokładnie, w ramach konkursu udostępniany jest scenariusz, co rok inny. W tym roku była to historia “Future Shocks: The Prophecy of Lekbith the Great & Terrible” napisana przez Roba Williamsa i zilustrowana przez Simona Coleby`ego w “2000 AD Prog” 2437. Co prawda na etapie rysowania komiksu nie wiedziałem o tym i byłem przekonany, że jest to scenariusz napisany na potrzeby samego konkursu. Jest też to o tyle niekonwencjonalny skrypt w ramach samego wydawnictwa, że jest to historia fantasy, a nie science fiction, z którego ”2000 AD” jest znane.

Gdy zaczynam pracę nad swoim bądź czyimś scenariuszem, zawsze zaczynam od małych szkiców każdej poszczególnej strony. Przykładam dużą uwagę do konstrukcji i układu kadrów. Zależy mi na tym, by panele na stronie działały jako sprawne obrazy przekazujące historię, ale też by strona działała jako graficzna całość. Olbrzymią inspiracją artystyczną są dla mnie komiksy i ilustracje Sergio Toppiego bądź Billa Sienkiewicza. Pracuję przede wszystkim metodami tradycyjnymi: tusz, cienkopisy, pędzle. Lubię się ubrudzić przy pracy.

Co do samego scenariusza, to mam zabawną historię związaną ze scenarzystą Robem Williamsem, do którego przyszedłem w trakcie festiwalu po podpis. Przy okazji wywiązała się konwersacja a propos konkursu, w którym brałem udział i okazało się, że sam Williams nie wiedział, że akurat jego skrypt został wykorzystany w tym roku jako zadanie konkursowe. 

Dostałem bardzo pozytywny odzew od samego scenarzysty na moją pracę, co – nie ukrywam – podbudowało mnie przed samym składaniem pracy do konkursu. Może warto zaznaczyć, że forma tego konkursu jest również bardzo “oldschoolowa”: trzeba pojawić się na miejscu z pracą oraz plikami na pendrivie do późniejszego wglądu na etapie selekcji. Później wszystkie zgłoszenia są przesiewane i zostaje od 5 do 7 osób, które następnego dnia są oceniane na panelu przez sędziów. W tym roku sędziami byli Jock, Alison Sampson oraz Steve Yeowell.

Zwycięska praca Marcina Bardana

Można napisać, że jesteś totalnym debiutantem (jednym z warunków konkursu 2000AD był brak jakiegokolwiek doświadczenia z profesjonalnym robieniem komiksów), który wygrywa prestiżowy konkurs. Skąd w Polsce wziął się taki komiksowy samorodek? Jak wyglądała Twoja dotychczasowa droga komiksiarza? 

Na panelu padały podobne pytania do każdego z finalistów, odpowiedź zawsze była podobna “rysuję całe moje życie” i choć na pewno jest w tym prawda, tak wydaje mi się, że mogę wskazać dokładny moment, w którym pomyślałem “tak, to jest to, co chciałbym robić w przyszłości”. Jest to premiera filmu Avengers w 2012 roku. 

Dla wchodzącego w wiek nastoletni mnie był to naprawdę przełomowy film. Zainteresowanie superbohaterami w tamtym czasie zaczynało szybko rosnąć, a na naszym rynku komiksy z ich udziałem stawały się coraz łatwiej dostępne. Przesiąknięty superbohaterszczyzną w końcu zacząłem sięgać po inne dzieła, Japońskie, europejskie i tak dalej, otwierając się na każdą możliwą inspirację. Uwielbiam wspomnianego Toppiego bądź Sienkiewicza. Kirby, Breccia oraz Bernie Wrightson również mieli na mnie spory wpływ. 

Z młodszych artystów jestem wielkim fanem Tradda Moore’a czy Daniela Warrena Johnsona. Wraz z tym podążał mój rozwój, jako artysty. Będąc na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie konsekwentnie pogłębiałem swoje umiejętności, które później wykorzystywałem w mojej komiksowej pracy. Miałem w tym też nie lada wsparcie mojej rodziny i bliskich, za co dziękuję! 

To nie jest Twój pierwszy sukces na konkursie w skali europejskiej. Zostałeś też wyróżniony i dostrzeżony na Festivalu de Benzi Desenate Istorice Brașov w konkursie o Drakuli.

Komiks “Nueva Transylvania”, narysowałem na podstawie scenariusza Michała Szczebaka, mojego kolegi po fachu, z którym wcześniej pracowałem nad projektami konkursowymi w ramach MFKiG. Z Michałem znam się już parę lat i zawsze dobrze mi się z nim współpracowało. To on zainicjował chęć wzięcia udziału w tym konkursie, podsyłając mi wampiryczną wizję, ale z postapokaliptycznym twistem science fiction. Co prawda konkurs realizowany był przez historyczne muzeum, więc nasza wizja trochę przestrzeliła tematykę, ale zawsze fajnie zobaczyć swoją pracę na papierze. Dodam jeszcze, że moja i Michała współpraca na pewno nie kończy się tutaj! 

Coraz częściej polscy twórcy komiksowi decydują się na tworzenie „od razu” dla wydawnictw zagranicznych, ze względu na ograniczenia rodzimego rynku. Czy z założenia celowałeś, żeby od razu pracować „na zachodzie”, czy jednak próbowałeś uderzać do polskich wydawców? Jak to było w Twoim przypadku? 

Nie raz rozmawiałem z wydawcami i zainteresowanie po ich stronie zawsze było! Problem wynikał zazwyczaj z mojego braku czasu oraz skupienia na konkretnym projekcie. Na ten moment mam zaczęte co najmniej trzy projekty, które chciałbym w przyszłości zrealizować. Mam nadzieję, że to zwycięstwo oraz sam odzew z rozmów podczas festiwalu dadzą mi potrzebnego wiatru w żagle, bym skupił się w pełni na tworzeniu tych komiksów. Wydaję mi się, że Polski rynek powoli, bo powoli, ale rozwija się w dobrym kierunku!

Coś, co zachwyciło mnie na Though Bubble, to prowadzone przez cały weekend recenzje portfolio przez artystów. Format dwóch stolików przy których na 30 minut siadali światowej sławy artyści komiksowi i poświęcali 5 minut na osobę, by porozmawiać o tym, co działa, a co może by warto poprawić. Po 30 minutach następowała zmiana artystów i tak przez parę godzin. Wydaje mi się, że jest to bardzo rozwijające, a przy okazji motywujące i buduje pewnego rodzaju świadomość tego, jak rynek  wygląda z perspektywy profesjonalisty. Chciałbym coś takiego zobaczyć na naszych rodzimych festiwalach!

Fot. Marcin Bardan
Komentarze (0)

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Chcesz dołączyć do dyskusji? Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy. Zaloguj się lub załóż bezpłatne konto w serwisie Komiksopedia.

Zalogowani użytkownicy mają możliwość:

  • Komentowania aktualności, artykułów i wywiadów
  • Dodawania komiksów do kolekcji
  • Oceny komiksów
  • Pisania opinii
  • Oznaczania komiksów jako: “przeczytane”, “kupka wstydu”, “lista życzeń”, “mam autograf"
  • Zgłaszania brakujących w bazie komiksów
  • Zgłaszanie poprawek i błędów w komiksach
Logowanie / Rejestracja