Na warsztacie #51 – Piotr Burzyński

Drugą pięćdziesiątkę cyklu „Na warsztacie” otwieramy wraz z Piotrem Burzyńskim. Dziś dostaje swoje pięć minut na łamach Komiksopedii, aby opowiedzieć o tym, nad czym obecnie pracuje.

Piotr Burzyński jest absolwentem Liceum Plastycznego im. Stanisława Wyspiańskiego w Jarosławiu i Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego na specjalizacji grafika/linoryt. Zajmuje się ilustracją, komiksem, malarstwem i grafiką warsztatową. Komiksowo debiutował szortem na łamach Amelka. Krótkie historie. Zbiór komiksowych pasków. 

Swoje prace publikował m. in. w magazynie kulturalnym „Projektor”, magazynie krytyki komiksowej „Zeszyty Komiksowe”, magazynie Asocjacji Komiksu w Toruniu „AKT”, w zinach Cemęt i Darmozin. Prowadzi warsztaty komiksowe i linorytnicze w Powiatowym Młodzieżowym Domu Kultury w Starym Sączu. Z żoną Renatą, która również jest plastykiem, prowadzi stronę Świetliki Burzyńskie.

W październiku przestrzeniach lubelskiej galerii fART zaprezentowano jego prace m.in. plansze z serii Spółka Zło, którą rysuje czy planszo-kolaże z poemiksu Konklawe świerszczyków do poezji Patryka Kosendy. Finisaż wystawy zaplanowano na 28 listopada o godz. 18.00.

W jego ramach ma mieć premierę zin EverZdar, o którym – między innymi! – Burzyński opowie już sam:

„Exarchat”

Na warsztacie mam szorta do scenariusza Mateusza Flonta pod tytułem „Exarchat”. Lubię bogactwo w sztuce, wybujałą ornamentykę form i brak jakichkolwiek ram wyznaczających granice. Szort jest trochę konstruowany w oparciu o zasadę horror vacui.

Jest we mnie paląca potrzeba zapełnienia wizualną treścią całej dostępnej przestrzeni na planszy. Przyświeca mi ona za każdym razem, gdy zasiadam do rysowania. Podoba mi się to. Dynamika i przeładowanie sprawia, że czytelność się może gdzieś zatracić oglądającemu. Nic nie szkodzi. To oznacza, że oglądający zatrzyma się na dłużej, wysilając wzrok.

Szort jest czarno-biały. Bawię się pisakami, ledwo dychającymi markerami, które już są tak rozcapierzone, że śmiało mogę je wyrzucić, ale ja wolę je maczać w tuszu. Lubię uderzać narzędziem o powierzchnię. To trochę, jak gest oczyszczenia. Czasem podczas pracy nad komiksem, nie wynik się liczy, a sam proces.

Podczas pracy nad „EverZdar” miałem podobnie. Fabuła jest tu umowna i również cechuje ją barokowość form. Wiele rzeczy nakłada się i zlewa ze sobą. Jak w kosmicznej telenoweli. Mam na myśli cały czas fabułę, bo tym razem warstwa wizualna jest bardziej uporządkowana i jest więcej prostych kadrów niż w „Exarchat”.

„EverZdar”

EverZdar” częściowo jest rysowany pędzlem o miękkim włosiu. Włosie jest czerwone, więc może z wiewiórki. Myślę też, że coraz bardziej podoba mi się maczanie chusteczki higienicznej w chińskim porcelanowym pojemniku na tusz i odciskanie różnych kształtów na papierze. Stosuję tę technikę przy tym komiksie. Mam takie specjalne suzuribako z utensyliami do kaligrafii i coraz bardziej z nim się zaprzyjaźniam.

EverZdar

Scenariusz

Piotr Burzyński

Rysunki

Piotr Burzyński

Kategoria

Science Fiction

Ziny

Pochodzenie

Komiks polski

Wydawca Polski

Niezależne

Data Wydania

28.11.2026

Wydanie

I

Druk

Czerń / Biel

Oprawa

Miękka

Format

148×210 mm

Zobacz