Dogman. Superkumple! Książka z naklejkami

Na wstępie chciałem zaznaczyć, że to nie będzie recenzja, bo próba zrecenzowania książki z naklejkami byłaby przedsięwzięciem co anjmniej karkołomnym. „Dogman. Superkumple. Książka z naklejkami” zawiera wyłącznie jedną stronę komiksu, a potem mamy już puste kadry lub tła i mnóstwo naklejek, których jest przeszło 250. Najkrócej można powiedzieć, że to świetny dodatek dla dzieciaków będących już fanami bestsellerowej serii Dava Pilkeya. Można zaryzykować stwierdzenie, że większość dzieciaków uwielbia naklejki, więc dla nich jest to strzał w dziesiątkę.

„Dogman” jest bardzo ważny dla mojego syna, bo to pierwsza seria, którą w całości przeczytał sam. Był jej pierwszym czytelnikiem i dopiero później, za jego rekomendacją, sięgnąłem po nią ja i nie dziwię się jej fenomenowi. Gdybym sam miał osiem lat to bym ją uwielbiał. Jest absurdalna, a jej humor idealnie trafia do grupy wiekowej, do której jest skierowana. Ale i ja, jako rodzic, też dobrze się przy niej bawiłem. Przewijają się przez nią dowcipy - w tym humor toaletowy - które potrafią rozbawić także te wewnętrzne dzieci.

Mimo że Pilkey operuje medium analogowym, umieszcza w swoich komiksach elementy interaktywne. Kto za dzieciaka nie rysował na brzegach kartek w zeszycie kolejnych stadiów ruchu ludzika, żeby podczas kartkowania wprawić go w ruch? Pilkey stosuje podobne zabiegi. O sukcesie serii niech świadczy to, że doczekał się już dwóch gier komputerowych oraz filmu animowanego. Nie jest on adaptacją komiksów jeden do jednego, za co tym bardziej go szanuję: stara się zrobić coś innego, ale nadal zawiera wszystkie te elementy, za które pokochaliśmy oryginał.

Po moim synu widać, że jest fanem: jedną z jego ulubionych koszulek jest ta z Dogmanem, posiada też figurki postaci. Sam tworzy komiksiki, ale robił to jeszcze przed poznaniem „Dogmana”. Kiedyś, pod jego dyktando, wyszukiwałem na laptopie grafiki z komiksu, żeby potem mógł mi powiedzieć, jak ułożyć je w programie graficznym i wymyślić, co będzie w dymkach. Teraz może robić to sam na papierze dzięki „Dogman. Superkumple. Książka z naklejkami”. Ta stanowi paliwo dla wyobraźni dzieci, które chciałyby zostać komiksiarzami, odtworzyć przygody ulubionych bohaterów albo stworzyć dla nich zupełnie nowe historie. A jeśli nie są przyszłymi rysownikami, to może okażą się przyszłymi scenarzystami i wtedy książka z naklejkami daje im ku temu gotowe narzędzia.

„Dogman” to niejedyna pozycja w dorobku Pilkeya. Wcześniej był chociażby „Kapitan Majtas” - seria bliższa książkom z ilustracjami, która również doczekała się animowanych adaptacji. Akurat ona nie skradła serca mojego młodego czytelnika aż tak bardzo. Kiedy piszę te słowa, ma się właśnie ukazać drugi tom „Superpielucha”. Będzie również pozycja świąteczna o smoku, przeznaczona dla młodszych dzieci. „Dogman” doczekał się również spin-offu zatytułowanego „Superkot i Klub Komiksowy”. To świetna seria dla dzieciaków, które tworzą lub chcą tworzyć własne komiksy. Pokazuje, że nie ma złych pomysłów, a jednocześnie podpowiada, jak nad nimi pracować i jak różne formy może przybierać komiks. Nie robi tego w podręcznikowy sposób - wiedzę o komiksowym warsztacie i etapach powstawania dziewiątej sztuki przemyca wraz z historiami.

Dziecięca wyobraźnia bywa nieskrępowana, a najgorsze, co można zrobić, to zgasić ten płomień. Nie bądźmy więc jak nauczyciele Pilkeya z czasów jego młodości. Na szczęście ten nie posłuchał ich uwag, dalej tworzył swoje „głupie komiksy”, a dziś ma na koncie serię, która na śniadanie zjada wyniki sprzedaży komiksów z trykociarzami. W tym momencie lepiej sprzedają się wyłącznie mangi.

Reasumując tę opinię, która rozrosła się właściwie do opowieści o całym dorobku autora: jeśli wasze dzieciaki są w wieku wczesnoszkolnym i nie znają jeszcze „Dogmana”, zdecydowanie warto je z nim zapoznać. Tym bardziej że książki można dostać chociażby w pakietach. A jeśli już są wkręcone w przygody policjanta z psią głową, książka z naklejkami będzie tym lepszym prezentem i zapewni im niejedną godzinę kreatywnej zabawy.