Kurhan na przylądku

Dziedzictwo Roberta E.Howarda szczególnie dla pokolenia dzisiejszych 50-latków zafascynowanych gatunkiem fantasy stanowi materiał nie do przecenienia. Pamiętam te czasy, gdy jako nastolatek chłonąłem zbiory opowiadań Howarda z wypiekami na twarzy. To było coś, co zostawało z młodym czytelnikiem na długo, odciskało na nim swoje piętno. I choć z przykrością stwierdzam, że dzisiaj wiele z tych utworów, przynajmniej w moim mniemaniu, dość solidnie nadgryzł ząb czasu, to jednak mimo wszystko sentymenty nadal we mnie żyją. Nie dziwcie się więc, że podchodząc do lektury „Kurhanu na przylądku” serduszko zabiło mi szybciej.
A teraz z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić, że Arturowi Biernackiemu adaptacja opowiadania Howarda udała się wyśmienicie. Mamy tu do czynienia z utworem typowo pulpowym, bardzo mocno wykorzystującym stylistykę horroru, ale również fani fantasy świetnie się w nim odnajdą. W ogóle to mam wrażenie, że ta adaptacja stanowi formę listu dziękczynnego dla twórczości R.E.Howarda. I mnie to bardzo pasuje, wszystko jest tu na swoim miejscu.
Może i fabuła nie jest nadzwyczaj odkrywcza i czytając raczej przeczuwamy co się zaraz wydarzy, jednak nie to jest najważniejsze. Autor adaptacji przede wszystkim sprawnie opowiada i czytelnik płynie z nurtem historii w sposób bardzo komfortowy. Ale to co robi A.Biernacki z oprawą graficzną to już prawdziwa klasa. Obraz w tym komiksie wart jest tysiąca słów i zapewnia wrażenia, które przyciągają do kolejnych plansz. Naprawdę są tu momenty, kiedy trudno oderwać wzrok od tego co jest nam zaprezentowane. Piękne czarno-białe prace graficzne, okraszone sprawnie opowiedzianą mroczną historią. Czy dla fana komiksowej fantastyki może być coś lepszego?
Gorąco zachęcam Was do wejścia w ten ponury świat, bo wiem już z autopsji, że dla wielbicieli tego nurtu jest to komiks zasługujący na uwagę. A jeśli jesteście bądź byliście w przeszłości fanami Roberta E.Howarda to „Kurhan na przylądku” powinien stać się dla Was pozycją obowiązkową.