Marvel Must-Have #22: Thanos powstaje

Marvel Must-Have #22 – Thanos powstaje! 🪐
Jest to pierwszy raz, kiedy w tej linii wydawniczej dostajemy scenariusz Jasona Aarona i rysunki Simone’a Bianchiego.Ta miniseria to oficjalna geneza Szalonego Tytana, zaprezentowana aż 40 lat po debiucie tej postaci na kartach komiksów (Thanos zadebiutował w 1973 roku w zeszycie Iron Man #55). Przejdę od razu do konkretów – słowo „geneza” w zupełności wystarczy i nie ma co się rozpisywać, o czym jest ta historia.

Co mi się podobało? Uwaga, dziś będzie tego naprawdę dużo, ale jak zwykle – bez spoilerów! 🤫
✅ Scenariusz, który rzuca na kolana: Uwielbiam opowieści o złoczyńcach, w których autorzy pokazują, dlaczego dana postać stała się zła. W tej historii dostajemy to w najczystszej postaci. Thanos został popchnięty do wielu potwornych zbrodni. Na drugim planie obserwujemy jego ojca, który długo nie wierzy, że jego własne dziecko mogłoby dopuścić się takich czynów. To niesamowicie życiowe podejście – każdy rodzic uważa przecież swoją pociechę za najlepszego człowieka na świecie. Ten motyw psychologiczny wyszedł genialnie!
✅ Mroczna miłość jako fundament:
Wraz z Thanosem poznajemy drugą główną bohaterkę – jego towarzyszkę i miłość od najmłodszych lat szkolnych. Postać jest czarująca i znakomicie przedstawiona. Ich relacja tworzy dramatyczny, a zarazem niepoprawnie romantyczny wątek, który stanowi najważniejszy element całej miniserii. Lepiej nie można było tego napisać! Niszczyciel światów robi wszystko dla swojej ukochanej, aby udowodnić swoje uczucie. Czy autor sprawił przez to, że Thanos zostaje w naszych oczach usprawiedliwiony? Absolutnie nie. Złoczyńca dalej pozostaje potworem, a jego trudne życie nie zmieniło mojego poglądu na tę postać. Bo przecież nawet gdy diabeł szepcze nam do ucha, wcale nie musimy ulegać pokusie.
✅ Dojrzałość i brutallność:
To jedna z najlepszych genez, jakie w życiu czytałem. Jak na opowieść o potworze przystało, nie brakuje tutaj brutalności, agresji i wylewu krwi. Ostrzegam – to nie jest lektura dla dzieci i broń Cię Boże, aby czytać to komuś na dobranoc! 🫣
✅ Ilustracje z klimatem: Jeśli chodzi o rysunki, dostajemy naprawdę fajną, wyraźną i czystą kreskę – momentami bardzo delikatną, a czasem grubszą. Mroczna, malarska kolorystyka znakomicie uzupełnia i potęguje klimat scenariusza. Wszystko tutaj idealnie ze sobą współgra.
❌ Minusy: Nie znalazłem absolutnie żadnych. 🤷‍♂️

🫡 Werdykt — czy ten tom to „Must-Have”?Zdecydowane i głośne TAK! I to nie tylko dla wiernych kolekcjonerów. Te komiksy są tak dobre, że warto je przeczytać po prostu dla samej, genialnie napisanej historii. Na pewno jeszcze nie raz wrócę do tego tomu na mojej półce.
⭐ Moja ocena: 9/10 (Absolutna czołówka kolekcji!)