Skarbiec faraona. Egipska humoreska

W połowie V wieku p.n.e., podczas jednej ze swych wędrówek, do Egiptu dotarł grecki podróżnik. Był nim Herodot, którego relacje zawarte w Dziejach nie tylko przysporzyły mu sławy, lecz nadały miano „ojca historii”. Obraz przekazany przez niego, na długo ukształtował wizerunek nadnilowej krainy w oczach świata.

Oprócz innych, Herodot odnotował także opowieść ukazującą zmagania faraona Rampsynita, usiłującego pojmać sprytnego rabusia, naruszającego zasoby jego skarbca. Postać egipskiego faraona Rampsynita można identykować z jednym z władców okresu Nowego Państwa, najprawdopodobniej Ramzesa II lub Ramzesa III (około 1300-1200 p.n.e.). Historia ta stała się niezwykle bliska i atrakcyjna także dla współczesnego czytelnika i wkrótce zajęła odpowiednie miejsce w bogatym skarbcu wyobrażeń i motywów ludowych.

Pod wrażeniem opowieści Herodota znalazł się także Carl Maria Seyppel (1847-1913), niemiecki malarz i rysownik, który zilustrował ją w swoistym stylu i opatrzył własnym, żartobliwym tekstem rozmieszczonym na sposób przypominający ujęcia komiksowe, zyskujące wówczas coraz większą popularność. Humoreska Seyppela ukazała się drukiem w roku 1882 w specjalnej edytorskiej szacie, mającej wyraźnie wskazywać, iż jest to „księga wygrzebana z ziemi”.

Wkrótce po edycji niemieckiej ukazały się tłumaczenia Skarbca faraona na języki angielski (1885) i francuski (1886). Po wielu latach doczekaliśmy się także wydania w języku polskim w znakomitej adaptacji Tadeusza Kwinty, artysty i współzałożyciela krakowskiego kabaretu „Piwnica pod Baranami”.