Żywe trupy #06: To bolesne życie

Naczekałem się sporo na dalszy ciąg przygód Ricka i ekipy i warto było czekać. Co tu się odwala to szok. Michonne to maszyna. Ta kobieta jest obecnie najbardziej intrygującą postacią.

Kurczę, każdy kolejny tom tej serii to taki swoisty zastrzyk komiksowych emocji a na koniec irytacja, że się skończyło.

W piątce się tyle zadziało, że szok istny a szóstka oczywiście dokłada kolejne pięć(dziesiąt tysięcy) groszy do tego dobrze rozpisanego i nie dającego się nie lubić - scenariusza.

Rickowi, Gleenowi i Michonne udaje się opuścić przeklęte Woodbury i chorego do granic Gubernatora. Okazuje się jednak, że w Więzieniu w którym cała gromada bohaterów osiadła, już wcale nie jest tak bezpiecznie, jak było dotychczas.

Kolejne problemy, rozterki i sprawy teoretycznie niedorozwiązania a w tle pełzacze, szwendacze, czy też kąsacze - jak nazywają ich nowi bohaterowie w ekipie. Czyli młoda pielęgniarka oraz chłop, któremu nie do końca można ufać.

Poziom utrzymany. Żywe Trupy bierzez w łapy i nagle zdajesz sobie sprawę, że właśnie żeś przysiadł i tak żeś całą lekturę wpatrzony w kadry przesiedział i żeś nawet niezauważył kiedy ten czas zleciał. Wciąga jak szlag!