Czerwone żagle #01: Noc wilka

Panowie Wojny, ludzie o wilczych sercach, łupieżcy z ognia i żelaza. Karmiciele kruków, których jedyną przyjemnością jest mord i śmierć. Giganci, którym śmiertelna pieśń miecza jest milsza od słodkiej pieśni kobiety. To opowieść o nich, o morskich zabijakach przybyłych na swych łodziach, aby siać pożogę i zniszczenie. A najokrutniejszym z nich był jutlandczyk – Wulfhere Harsaklifn, gdy zbryzgany krwią i z ogniem w oczach wbijał się w szeregi wrogów. Tam jednak, gdzie potrzeba było prawdziwego sprytu, zdawał się na swoją prawą rękę. Był nią Celt z Erin, Cormac Mac Art, zwany Wilkiem. Kiedyś dowodził załogą irlandzkich Reverów, teraz skazany na śmierć i ocalony przez mroczną Morrigan, stoi u boku Wulfhere.

Moc herosów tkwi w pewności siebie, prostocie umysłu, w pogardzie wobec krętactwa i sił, które z natury swej są obce człowiekowi.

„Czerwone Żagle – Noc Wilka” – to luźna adaptacja opowiadania Roberta E. Howarda „ Noc Wilka”. Howard swoich bohaterów nazywa wikingami, choć na tle opisywanych przez niego wydarzeń akcja powinna dziać się kilka wieków wcześniej, przed epoką wikingów. Dlatego czas akcji przedstawionej w komiksie jest umocowany gdzieś na przełomie VI i VII w. n.e. Najazdy Jutów, Anglów i Saksonów na Brytanię, to doskonałe tło dla przygód naszych bohaterów.