Nausicaä z Doliny Wiatru #06

Przedostatni tom wielkiej ekologicznej przygody przyniósł mi nioczekiwaną chwilę wytchnienia, przygotowując chyba do nadchodzącego finału. Akcja wyraźnie zwalnia, ale mimo to napięcia narasta, a ta cisza przed burzą jest bardzo wymowna. Mam nadzieję, że finał będzie poprowadzony z przytupem, bo ta seria zasługuje na widowiskowy finał.
Tak jak w poprzednich tomach, opowieść toczy się wielowątkowo. Obserwujemy różne areny zmagań, poznajemy losy bohaterów z obu stron barykady i, co chyba najważniejsze, otrzymujemy coraz więcej odpowiedzi. Przyznać trzeba, że Miyazaki nieśpiesznie odkrywa swoje karty, ale może dzięki temu można lepiej zrozumieć ten dziwny świat i trudne losy jego mieszkańców. Autor nakreślił tragiczny obraz krainy targanej w gruncie rzeczy bezsensownym konfliktem, który nikomu nie przynosi nic dobrego. Oczywiście, najbardziej poszkodowana jest tu natura i zwykli mieszkańcy, a centrum zła, jakżeby inaczej, ogniskuje się wokół możnowładców. Pewnie, że to trochę łopatologiczny przekaz, ale czyż nie na wskroś prawdziwy? Widać na szczęście, że jest jeszcze dla tej krainy nadzieja. Przyroda sama zaczyna sobie radzić. Pojawiają się też ludzie, którzy budzą się z letargu, którzy dostrzegają istotę rzeczy.
O oprawie graficznej muszę tylko wspomnieć z kronikarskiego obowiązku, bo robota wykonywana przez artystę jest mistrzowska w każdym albumie. Przepiękne rysunki, niezapomniane projekty, począwszy od postaci, poprzez faunę i florę, a kończąc na wszelkich elementach fantastycznej techniki wojskowej. Jest tu czym oko nacieszyć.
Podobnie jak ja, Wy już też dobrze wiecie, że jestem wielkim orędownikiem tej serii. Każdy kolejny album udowadnia, jak bardzo manga może być przystępna i fascynująca dla czytelników stroniących od mainstreamowego nurtu. Zawsze powtarzałem, że jestem fanem autorskich światów fantasy. Wizja Hayao Miyazaki`ego stanowi dla mnie bardzo oryginalną, wręcz ożywczą odskocznię od codziennej szarości i jako całość jest dla mnie niezapomnianą przygodą w iście bajkowej krainie. To jeszcze nie koniec tej historii, ale mam przeczucie, że epilog mnie nie rozczaruje.