Jest dzieckiem tuszu i piórka, czołową postacią „Wyspy skarbów” Roberta Louisa Stevensona.
Przeżył zbrodnie i marzenia, nieobce mu galeony Madery, złupione Maracaibo czy rewolty bukanierów.
Zmiesza złoto i krew, aby przypieczętować swój los na kresach zaginionych królestw Amazonii.
Jest ostatnim piratem.
Jest legendą.
Long John Silver.
Wydanie wzbogacone o obszerną galerię ilustracji, projektów, szkiców oraz wywiad z autorami.
Dla fanów: Wyspa skarbów (R. L. Stevenson), Jim Hawkins (Sebastien Vastra), Raven (Mathieu Lauffray), Piraci z Karaibów.
22.09.2026
I
Kolor
Twarda
210x297 mm
304
165,00 zł
9788368346886
Scenariusz pirackiej opowieści wyszedł spod pióra twórcy, który doskonale wie, jak budować napięcie bez uciekania się do tanich chwytów. Xavier Dorison wykorzystuje dobrze znany motyw wyprawy po bogactwo, ale buduje wokół niego sieć interesów, ambicji i wzajemnych zależności. Lady Vivian Hastings chce zmienić swoją sytuację, a Long John Silver wnosi do ekspedycji własną reputację i niepokojącą nieprzewidywalność. Każdy z uczestników ma powód, by znaleźć się na pokładzie, lecz wspólny kierunek nie oznacza przecież wspólnoty celów. To właśnie rozdźwięk między pozorną współpracą a indywidualnymi pragnieniami stanowi jeden z najmocniejszych fundamentów scenariusza.
Historia rozwija się tu powoli, dając czytelnikowi czas na wniknięcie w motywacje postaci, co w nowoczesnej popkulturze zdarza się coraz rzadziej. Fabuła została podzielona na cztery wyraźne części, a każda z nich zmienia nie tylko otoczenie bohaterów, ale również dominujący klimat. Taki zabieg sprawia, że tempo opowieści ewoluuje w sposób naturalny, zyskując na gęstości z każdą przewróconą stroną.
Podoba mi się również, że fabuła nie ogranicza się do prostego schematu: bohaterowie ruszają po skarb, napotykają przeszkody i próbują dotrzeć do celu. W tej historii ważne są również napięcia między ludźmi, niepewność dotycząca ich zamiarów oraz tajemnica związana z samą wyprawą. Dorison korzysta z klasycznych składników opowieści pirackiej, ale nie traktuje ich jak zestawu obowiązkowych atrakcji do odhaczenia. Przygoda ma swoją stawkę, a kolejne komplikacje wpływają na sposób, w jaki patrzymy na uczestników ekspedycji.
Nie oznacza to, że każda część opowieści jest idealna. Przy tak rozbudowanej przygodzie łatwo odczuć, że niektóre fragmenty służą przede wszystkim przygotowaniu gruntu pod następne wydarzenia. Nie każdy wątek może też otrzymać tyle samo miejsca. Mimo tego konstrukcja scenariusza jak i sama opowieść naprawdę potrafią przykuć uwagę.
Do dużych zalet tego komiksu z pewnością trzeba zaliczyć bohaterów, którzy dalecy są od jednowymiarowych, papierowych archetypów.
Long John Silver jest postacią, która już samą reputacją potrafi nadać historii odpowiedni ciężar. Nie trzeba robić z niego nieskazitelnego bohatera, żeby budził zainteresowanie. Wręcz przeciwnie: jego niejednoznaczność stanowi jedną z największych zalet. To człowiek, którego trudno sprowadzić do roli zwykłego przewodnika po świecie pirackiej przygody. W jego obecności stale pozostaje miejsce na nieufność, a czytelnik nie może po prostu założyć, że wszystkie deklaracje należy traktować dosłownie. Silver przyciąga uwagę właśnie dlatego, że jego doświadczenie i legenda nie czynią go postacią całkowicie przejrzystą. Taka konstrukcja dobrze współgra z historią opartą na ryzykownym sojuszu i wspólnym dążeniu do celu.
Jego partnerka, Lady Vivian Hastings, to z kolei naprawdę wyśmienicie napisana postać kobieca (zwłaszcza jak weźmiemy pod uwagę piracką historię, w których kobiety nie zawsze pełnią istotną rolę). Zdeterminowana, walcząca o własną wolność w dusznych realiach ówczesnego społeczeństwa, a jednocześnie przerażająco zimna w dążeniu do celu. Nie jest to postać pozbawiona wad ani ktoś, kogo działania można bezrefleksyjnie uznać za słuszne. Właśnie dlatego jej obecność tak dobrze uzupełnia historię Silvera. Oboje mają własne interesy, potrafią być bezwzględni i nie zamierzają rezygnować ze swoich planów tylko dlatego, że sytuacja staje się trudna.
Towarzyszący im doktor Livesey wnosi do opowieści element ludzkiego zagubienia; to obserwator, który waha się przed każdym krokiem, stając się naszym naturalnym głosem w przedstawionym świecie.
W pirackich opowieściach bardzo łatwo popaść w schemat, w którym cały świat istnieje wyłącznie po to, by dostarczać kolejnych przygód. Long John Silver ma ciekawszy punkt wyjścia, ponieważ otoczenie współtworzy atmosferę niepewności. Wyprawa prowadzi przez różne przestrzenie, a zmieniające się scenerie wpływają na odbiór kolejnych etapów historii. Inaczej działa opowieść osadzona w porcie, inaczej podróż morska, a jeszcze inaczej konfrontacja z tajemniczą, odległą krainą. Ta zmienność otoczenia pozwala uniknąć wrażenia, że bohaterowie przez całą serię przemieszczają się po jednym, monotonnym tle. Świat ma własny rytm, a kolejne miejsca budują odrębne oczekiwania.
Doceniam też, że historia nie próbuje zamknąć się w jednym tonie. Jest w niej miejsce na wielką przygodę, napięcie, niebezpieczeństwo i tajemnicę, ale również na bardziej widowiskowe oblicze podróży. Dzięki temu klimat nie sprowadza się do nieustannej ponurości. Mroczniejsze elementy nadają opowieści ciężar, natomiast rozmach wyprawy przypomina, dlaczego historie o piratach od pokoleń tak mocno działają na wyobraźnię.
Rysunki Mathieu Lauffraya mają mocny, charakterystyczny styl, który nie próbuje za wszelką cenę wygładzać opowieści. To zaleta, ponieważ przy takiej historii zbyt sterylna ilustracja mogłaby osłabić wrażenie niebezpieczeństwa i surowości świata.
Kreska dobrze współgra z mroczniejszą stroną pirackiej przygody, a rozbudowane pejzaże pozwalają odczuć skalę miejsc, przez które prowadzi wyprawa. Szczególnie dobrze wypadają scenerie, w których otoczenie ma znaczenie dla atmosfery, a nie służy wyłącznie za tło dla dialogów.
Lauffray potrafi budować różne nastroje za pomocą kompozycji i kolorystyki. Z jednej strony otrzymujemy obrazy podkreślające niepokój, z drugiej bardziej rozległe i efektowne widoki. Dzięki temu wizualna strona komiksu nie jest jednostajna. Ważna okazuje się również czytelność scen, ponieważ w opowieści przygodowej ilustracja musi pomagać śledzić wydarzenia, a nie tylko przyciągać wzrok. Nie zawsze jest to równie mocna strona rysunków, ale charakterystyczna ekspresja artysty pozostaje jednym z elementów wyróżniających serię.
Największe zastrzeżenia mam do proporcji między głównymi postaciami, a resztą uczestników wyprawy. Long John Silver i Vivian Hastings są na tyle wyraziści, że łatwo przyciągają uwagę kosztem bohaterów drugoplanowych. W przypadku historii o rozbudowanej ekspedycji chciałoby się czasem otrzymać więcej przestrzeni na poznanie pozostałych osób, ich motywacji i indywidualnych reakcji.
Drugim elementem, do którego można się przyczepić, jest sposób prowadzenia początku historii. Scenariusz potrzebuje czasu na wprowadzenie uczestników ekspedycji. Dla czytelników oczekujących natychmiastowej akcji może to być odczuwalne spowolnienie. Nie uważam jednak, że wolniejszy start przekreśla konstrukcję opowieści, bo przygotowuje podstawy pod późniejsze konflikty. Problem pojawia się raczej wtedy, gdy ktoś oczekuje nieprzerwanego ciągu widowiskowych zdarzeń.
Dodaj komentarz
Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.

Long John Silver. Kolejna pięknie wydana pozycja od Lost in Time! Potężna księga, w której mniej więcej 1/3 całości zajmują dodatki. Ogromne, artystyczne malowidła, które robią wrażenie i pięknie zdobią ten album. No jest na czym zawiesić oko!
A jak wypada sam komiks? Przyzwoicie, choć przyznam szczerze, że liczyłem na nieco bardziej epicką przygodę. Dostajemy tutaj historię Lady Vivian Hastings, arystokratki, która nie mając już nic do stracenia, organizuje wyprawę śladami swojego męża. Ten rzekomo odnalazł mityczny skarb, ale żeby ruszyć jego tropem, Vivian musi najpierw odnaleźć szaleńca, który pomoże jej w realizacji tego planu. A któż to taki? Oczywiście sam Long John Silver! Legendarny pirat, bez którego żadna szanująca się piracka opowieść nie może się obyć.
Czuć tutaj tę nutę szalonej przygody, ale jest ona podszyta sporą dawką goryczy. Bo marzenia marzeniami, ale kiedy przychodzi do zderzenia ich z rzeczywistością, ta potrafi być naprawdę okrutna i bezlitosna. Sama Vivian okazuje się jednak kobietą, która potrafi sobie radzić. Ba, niestraszny jej nawet tak zwichrowany umysł Johna!
Fabuła jest ciekawa, ale niestety ma swoje dłuższe przestoje. Momentami historia wyraźnie zwalnia, a że nie wszyscy bohaterowie doczekali się bardziej rozbudowanych charakterów, zdarza się, że wkrada się monotonia. Na szczęście pod koniec całość nabiera tempa, a na horyzoncie pojawiają się motywy, które potrafią nieźle zaskoczyć.
Wizualnie jest dobrze, choć muszę przyznać, że to nie do końca mój styl. Nie zmienia to jednak faktu, że rysunkom nie można odmówić klimatu.
Myślę, że warto spróbować. A nuż poniesie Was ta piracka przygoda. Tym bardziej tak ładnie wydana.