Nienawidzę Baśniowa #07: W nędzyczasie

Nienawidzę Baśniowa to taka seria, że cokolwiek bym w łapska swe, przekomiksowane nie wziął, co związane jest z Gert i Larrym, to normalnie mam oczy maślane i się brechtam jak głupi do sera.

I najnowszy tom czyli W Nędzyczasie to takie właśnie "cokolwiek" które jest osadzone w serii, ale nie kontynuuje konkretnie głównego wątku, tylko opowiada krótsze opowieści w międzyczasie. Podtytuł pasuje ideolo.

I nawet część, która właśnie jest takim trochę dodatkiem jest na tyle świetna, że mnie już chyba do Nienawidzę Baśniowa nic nie zniechęci.

Robią film o Gert. A potem Gert zarzyga całe kino. Gert będzie godzillą, do Larrego przyleci kuzyn, będzie dużo małych "wymiocinowych" Gertrud, no i w fuj wszystkiego, z rysunkiem takim, że JA TEŻ CHCĘ TAK UMIEC RYSOWAĆ.

No kocham.

Nienawidzę Baśniowa, czyli seria o dojrzałej kobiecie zamkniętej w ciele małej dziewczynki, uwięzionej w kolorowym baśniowym świecie od lat. Nie dziwmy się, że Gert Baśniowa nienawidzi i wszystko toporem rozchrzania. Tym bardziej, że tu od słodkości aż się tęcza pępkiem wylewa. A Gert bliżej do death metalu niż Hanny Montany.

Wbrew pozorom, to nie jest seria dla dzieciaków. Trupów od metra, Gert w każdym tomie cała we krwi i wiecznie wkurwiona. Najchętniej to by wszystko i wszystkich tym

Po raz siódmy jest moc, jest zabawnie, przeładnie. Czyste komiksowe mięcho fest!