Naturalna komedia

Michał Szczebak:

To co w pierwszej kolejności mnie urzekło w tym albumie to niesamowita oprawa graficzna, dość prosta w ukazywaniu leśnych bohaterów, ale niezwykle dopracowana i przemyślana w kreacji przestrzeni po których dane jest im podróżować. Ogromną robotę robi tu oczywiście, ściśle zawężona do czterech kolorów, paleta barw: bardzo plastyczne wypełniające puste przestrzenie czerń i biel oraz nadające całości niepowtarzalną jesienną atmosferę, świetnie między sobą kontrastujące żółć i błękit. Ja absolutnie uwielbiam takie zdawkowe, ale nadające bardzo charakterystyczny estetyczny efekt, użycie kolorów, więc i tu bardzo mi to przypadło do gustu. Jak natomiast wypadł scenariusz?

Choć mam kilka drobnych ale, to w ogólnym rozrachunku naprawdę dobrze. Jak wiadomo historia drogi daje dość duże pole do popisu w zakresie znaczeniowych paraleli, które można z niej wyłuskać i nie inaczej jest w tym przypadku. Co prawda, większość z przedstawionych tu analogii mających komentować nasz ludzki świat, jest mało skomplikowana (momentami wręcz tak prostolinijna, że w ogóle przestaje być analogią), ale w żadnym momencie fakt ten nie odbiera im krytycznego zacięcia i błyskotliwości. Chociażby nad wyraz czytelna paralela do kultury self-help, czy przemykające tu i tam drobne przytyki w kierunku społecznych animozji współczesnego świata, choć niezbyt odkrywcze, to w takiej formie wciąż zachowują swoją moc. W tego typu historii, opowiadającej przecież o podróży podeschłego liścia i grzyba (grzybni?) przez połacie lasów, nie mogło również zabraknąć wątku ekologicznego. On również ograny jest może bez większych subtelności, ale przez to na dłuższą metę trafia w punkt jeszcze bardziej dosadnie. Szczególnie cieszy zwróceni uwagi na kapitałowe i ideologiczne podłoże niszczenie środowiska naturalnego - niuans, którego w najpopularniejszych opowieściach o ekologicznym podłożu wciąż często brakuje. Zresztą autorka ewidentnie, choć nie otwarcie, daje nam do zrozumienia jakie są jej poglądy w wielu kwestiach społecznych, o czym niech świadczy chociaż fakt jak różni się spojrzenie na świat i ambicje wznoszącego się wysoko nad ziemią listka oraz wyrastającej w chaosie ściółki leśnej grzybni.

Natomiast pomiędzy tymi warstwami znaczeń i motywów, wciąż znajdziemy naprawdę uroczą historię o godzeniu się z niezrealizowanymi za życia planami i marzeniami, a także w dalszej kolejności ze śmiercią. W tym kontekście użycie Boskiej Komedii jako szkieletu całej tej fabuły, jest jak najbardziej na miejscu. Jedyne co mi w tym pomyśle nie pasuje to bezpośrednie cytaty z Dantego bez większego ładu i składu wplecione w narrację, zaburzające jej flow i ton. W końcu bohaterowie posługują się tu bardzo współczesnym, młodzieżowym językiem, momentami wręcz internetowym slangiem, więc te poetyckie cytaty pasują tu jak pięść do nosa. Ten drobny mankament nie zepsuł mi jednak odbioru całego albumu, co najwyżej lekko wybijał z lektury. NATURALNA KOMEDIA jest bowiem jak najbardziej warta polecenia. Przy pomocy tej szalenie atrakcyjnej formy autorka, prosto, ale z sercem, opowiada o ważnych kwestiach nie zapominając w tym wszystkim o bohaterach. Jest to angażujące, zachwyca wizualnie i przypomina co tak naprawdę stoi za antropocenem. Naprawdę dobra rzecz!